mercredi 17 décembre 2008

Il fait froid en France - Malvarmas en Francio











Voilà dix jours que je suis en France...J'ai retrouvé des saveurs que j'aime, le pain frais et le café expresso. Mais il fait froid , autour de 0°, et le temps est à la neige. J'ai perdu l'habitude du froid...

C'est bon de retrouver famille et amis... Manu, mon plus jeune fils, a présenté un nouveau concert il y a quelques jours... Allez donc écouter quelques extraits : http://profile.myspace.com/index.cfm?fuseaction=user.viewprofile&friendid=148479967

La crèche de Noël est déjà prête chez beaucoup...
Jen mi venis Francion antaux jam dek tagoj... Mi retrovis ŝatatajn savorojn: freŝan panon kaj kafon "ekspreso". Sed malvarmas, je ĉirkaŭ 0 grado, la vetero neĝecas...Mi jam perdis kutimon pri malvarmo...
Agrable retrovi familianojn kaj geamikojn ! ... Manu, mia pli juna filo, prezentis novan spektaklon antaŭ kelkaj tagoj... Iru por aŭskulti ties pecojn: http://profile.myspace.com/index.cfm?fuseaction=user.viewprofile&friendid=148479967
La kristnaska staltrogo jam pretiĝis en multaj hejmoj...

vendredi 5 décembre 2008

Un dernier pour la route - Lastan mesaĝon antaŭ la vojaĝo











Avant de fermer l'ordinateur, quelques mots pour dire à certains "au revoir" et à d'autres "à bientôt"...Les remous causés par la visite du Dalaï Lama à Sarkozy remplissent ici quelques forums...Appels au boycott des produits français, incompréhension, insultes...Mais aussi quelques réactions intelligentes pour dire que des amis peuvent avoir des opinions différentes, et que probablement de chaque côté les livres d'histoire n'ont pas dit la même chose...Un ami chinois espérantophone me demandait hier quelle serait la réaction des français si la Chine recevait officiellement des autonomistes corses...
Pendant ce temps je rends visite au jardin d'enfants à côté de chez nous, qui ressemble étonnament à l'école maternelle française.
Antaŭ ol malŝalti la komputilon, kelkajn vortojn por diri al iuj "ĝis revido" kaj al aliaj "ĝis baldaŭ"...La reagoj kaŭzitaj de la vizito de Dalai Lama al Sarkozy plenigas ĉi-tie kelkajn forumojn... Alvokoj por bojkoti la francajn varojn, nekompreno, insultoj... Sed ankaŭ kelkaj saĝaj reagoj por diri, ke amikoj rajtas malsamopinii, kaj ke probable je ambaŭ flankoj la libroj pri historio ne saminstruis ...Esperantoparolanta ĉina amiko hieraŭ demandis min, kian reagon francoj havus, se Ĉinio oficiale akceptus korkisajn aŭtonomistojn...
Dumtempe, mi vizitas la apudan infanĝardenon, kiu mirinde similas al franca "patrina lernejo".

lundi 1 décembre 2008

Visite de Miaohui - Vizito de Miaohui



Ce dimanche, nous avons eu le grand bonheur de recevoir notre ami bonze Miaohui, espérantophone, avec XiaoXiao et Laurent, fraîchement mariés en août à Angers. Il est venu de son lointain temple DuoBao, avec deux autres bonzes, , débutants en espéranto, et un chinois prof de philo de Nankin. De notre côté nous avions invité Wang Chong Fang, notre voisin érudit de Zhenjiang, et son épouse.
Après de joyeuses retrouvailles, nous sommes allés au restaurant pour un plantureux repas uniquement végétarien. Et nous avons passé l'après-midi à la maison à discuter, en espéranto, en anglais et en français, avec les traductions nécessaires. Bouddhisme, religions, humanisme nous ont vite conduits à l'heure de leur retour, trop tôt venue...Pardon pour la mauvaise qualité de la photo...

NB: dans quatre jours, je reviens, seul, en France. Xueqin ne peut pas m'accompagner, elle ne peut pas laisser sa classe si longtemps...

Ĉi pasintan dimanĉon, ni havis grandan feliĉon akcepti nian amikon bonzon Miaohui, esperantoparolantan, kun XiaoXiao kaj Laŭrent, ĵus gedziĝintaj dum aŭgusto en Angers. Miaohui venis el sia malproksima templo DuoBao, kun du aliaj bonzoj, komencantoj en esperanto kaj kun ĉina profesoro pri filozofio en Nankino. Niaflanke, ni invitis nian erudician najbaron de Zhenjiang kaj lian edzinon.
Post ĝoja retroviĝo, ni iris al restoracio por abunda tagmanĝo nur vegetara. Kaj ni pasigis la posttagmezon interparoli esperante, anglalingve kaj franclingve, kun necesaj intertradukoj. Budismo, religioj, humanismo rapide kondukis nin al ilia revena tro frua horo...Pardonon pri la malbona kvalito de la foto...
NB : post kvar tagoj, mi sola revenos Francion. Xueqin ne povas akompani min, ĉar ŝi ne povas lasi sian klason tiom longe.

samedi 22 novembre 2008

Coups de coeur - Kortuŝitaĵoj


























































Pendant que je continue d'explorer le monde des fruits tropicaux, me viennent au regard des images propres à m'émouvoir... Voyez les durians (français, prononcez dourians), bons à goûter, mais si malodorants, la noix de coco qu'on semble avoir polie et cirée, et à nouveau les jolis pitayas et les délicieux papayes.

Au cours d'une excursion scolaire la semaine dernière, des têtes d'enfants à croquer sans modération. La fillette qui se cache derrière une barre de siège souffre d'une maladie grave des reins, mais montre une telle joie de vivre et une telle énergie...

Et hier, au cours une sortie dans un grand temple à Nankin (Xi Qia, prononcez Chitsia, en deux syllabes), organisée par l'école Baotalu pour ses enseignants, des trésors antiques, parfois endommagés par la Révolution Culturelle, et des rougeurs que l'automne nous révèle...
Dans le groupe d'étudiants de Nankin, un intrus....

Dum mi daŭre malkovras la tropikajn fruktojn, venas al miaj okuloj emociantajn bildojn. Vidu la durjanojn (?), bongustajn, sed tiom malbonodorajn, la kokonukson, kiun sxajne, oni vaksis kaj poluris, kaj denove la belajn pitajojn kaj la delicajn papajojn.
Okaze de lerneja ekskurso, la pasintan semajnon, vidu kelkajn infanajn vizagxojn senmodere amindajn. La filineto, kiu kaŝas sin malantaŭ seĝostango grave malsaniĝis pri renoj, sed montras tiom da vivĝojo kaj energio...
Kaj hieraŭ, dum promenado al granda templo en Nankino (Xi Qia, prononcu Ŝi Tsja), organizita de la lernejo Baotalu por ĝiaj geinstruistoj, vidu antikvajn trezorojn, kelkfoje domaĝitajn dum la Ruĝa Revolucio, kaj aŭtunajn ruĝaĵojn...
En la grupo de Nankinaj gestudentoj, iu entrudulo...

vendredi 14 novembre 2008

Fruits tropicaux - Tropikaj fruktoj


En ce moment, deux fruits tropicaux, entre autres abondent sur les marchés de Zhenjiang: les papayes, en 5 exemplaires dans la coupe que je vous propose à voir, et les pitayas, en rose avec des écailles vertes comme l'artichaut. Ces derniers, par leurs couleurs, font un bel effet de décoration, mais leur goût un peu fade ne les sert pas, bien que, paraît-il, bourrés de vitamines.
Ĉi-momente, du tropikaj fruktoj abundas en la bazaroj de Zhenjiang: papajoj, kies 5 ekzempleroj videblas en la pokalo, kaj la pitajoj°, rozaj kun verdaj artiŝokaj skvamoj. Ĉi lastaj, pro siaj koloroj, bele efikas por dekoracii, sed ili iom sengustas, kvankam ŝajne plenaj je vitaminoj.
°pitajo: ĉu oni tiel esperantigos, laŭ la indiana origina nomo pitaya, tiun frukton ankorau ne nomitan, aŭ ĉu ni nomos ĝin "hilocero", laŭ la latina nomo de la kakto "hylocereus", kiu ĝin produktas?




vendredi 7 novembre 2008

Recette de la crème au citron de Yolande - Recepto de la citronkremaĵo de Yolande


A la demande générale, et avec la permission de Yolande, je vous donne la recette de cette fameuse crème au citron, qui a réjoui, aussi, les papilles chinoises (voir article ci-dessous)

ingrédients:
2 citrons, 3 oeufs, 150g de sucre, 20g de farine de maïs, 2dl d'eau, 20g de beurre

préparation:

mettre dans une casserole inoxydable les jaunes d'oeufs, la farine, le sucre. Touillez, touillez, touillez... Ajouter l'eau...Touillez, Touillez... Râper un peu de zeste de citron, ajouter à la préparation...Touillez...Ajouter le jus des deux citrons...Touillez...

Mettre la casserole à feu doux. Porter à ébullition en remuant. Laisser refroidir...Battre les blancs d'oeufs en neige et incorporer délicatement...Placer au réfrigérateur...

Donnez-en des nouvelles, de toute la planète...
Laŭ via ĝenerala demando, kaj kun la permeso de Yolande, mi skribas al vi la recepton de la fama critonkremaĵo, kiu ĝuigis ankaŭ la ĉinajn papilojn (vidu la tekston ĉi-sube):

enhavo:
2 citronoj - 3 ovoj - 150g. da sukero - 20g. da maizfaruno - 2 dl.da akvo - 20g. da butero

preparado:

Metu en neokcideblan kaserolon la flavojn de ovoj, la sukeron, la maizfarunon. Kirlu...Kirlu... Aldonu la akvon... Kirlu... Raspu kaj aldonu iom da citronŝelo...Kirlu...Aldonu la sukon de du citronoj... Kirlu...
Varmigu malrapide la preparaĵon, ĝis ekboleto, senĉese kirlante...Aldonu la buteron, kaj lasu malvarmiĝi... Neĝbatu la blankon de ovoj, kaj delikate enkorpigu ĝin en la malvarman preparaĵon... Metu la kremaĵon en fridujon...


Donu novaĵojn el la tuta mondo...






lundi 3 novembre 2008

Visite à Antoinette - Vizito al Antoinette








Cet été, le 11 juillet exactement, nous sommes allés rendre visite à notre amie Antoinette, 95 ans, espérantophone depuis des lustres. Elle vit des jours tranquilles à Brison Saint Innocent, sur les côteaux du lac du Bourget, et a gardé toute sa jeunesse d'esprit. Nous étions accompagnés de Damien, belleysan (de Belley), tout nouveau venu en espérantie, rencontré quelques semaines avant sur skype, avec ses deux filles. Marie-Christine et Simone, du club local d'Aix-les-Bains, nous ont rejoints.




Pas de problèmes de communication entre tout ce monde qui se rencontre pour la première fois...Miracle de la langue commune...




Une des particularités d'Antoinette, c'est qu'elle a eu contact avec Lidia Zamenhof (1904-1942), la plus jeune des filles du créateur de l'espéranto. Lidia est en effet venue plusieurs fois en France dans les années 30, et notamment dans la région Rhône-Alpes, pour y enseigner l'E°, selon la méthode Czeh. La région garde des traces de ses visites, des témoins encore vivants et des photos.




"Lidia était une belle femme aux yeux bleus, nous raconte Antoinette. Avant son cours elle s'isolait pour se concentrer. Mais une fois partie, elle était infatigable..."




Lidia, peu d'année plus tard, sera exécutée au camp d'extermination de Treblinka, à l'automne 1942.




Au retour, le lac d'Aiguebelette et l'abbaye d'Hautecombe nous offrent leur tranquille beauté...










Ĉi-somere, ekzakte la 11an de julio, ni vizitis nian amikinon - 95 jaraĝa - de longe esperantistino. Ŝi vivas trankvilajn tagojn en Brison Saint Innocent, rande de la lago Bourget, kaj gardis la tutan mensviglecon. Ni venis kun Damien, Belley-ano, freŝveninta en esperantion, renkontita antaŭ kelkaj tagoj sur skajpo, kaj kun du liaj filinoj. Marie-Christine kaj Simone, el la loka klubo en Aix-les-Bains, kuniĝis kun ni.
Neniu problemo pri komunikado inter ĉiuj, kiuj unuafoje renkontiĝas...Miraklo de la komuna lingvo...

Unu el apartaĵoj de Antoinette estas, ke ŝi kontaktiĝis kun Lidja Zamenhof, la pli juna filino de Zamenhof. Fakte Lidja plurfoje venis Francion ĉirkaŭ 1930, aparte en la regionon Rodanalpo, por instrui E°-n, laŭ Czeh metodo. En ĉi regiono restas multe da signoj de ŝia vizito, ankoraŭ vivantaj atestantoj, kaj fotoj.

"Lydia estis bela bluokula virino, Antoinette rakontas. Antaŭ sia kurso, ŝi izoliĝis por sin koncentri. Sed tuj post kiam ŝi komenciĝis, ŝi iĝis ne lacebla..."
Lidja, nur iom da jaroj poste, en la aŭtuno de 1942, estos ekzekutita en la ekstermokampo Treblinka...
Survoje al hejmenreveno, la lago Aiguebelette kaj la monaĥejo Hautecombe donacas sian trankvilan belecon...























dimanche 19 octobre 2008

Repas français à Zhenjiang - Franca manĝo en Zhenjiang













Ce samedi, trois amis audacieux acceptent d'affronter chez nous un repas français. Au menu: asperges et salade de laitue, boeuf bourguignon accompagné de croûtons aillés, de légumes et de purée de pommes de terre, crème au citron, tarte aux pommes et café.




Intéressante expérience. Je ne pourrai pas vous raconter les petites et grandes surprises - voire grimaces - que nous avons créées: asperges cuites ! avec mayonnaise ! salade fraîche (non cuite) assaisonnée de vinaigre de Zhenjang et huile d'olives ! purée de pommes de terre ! La crème au citron, dont la recette est de Yolande, fait l'unanimité des papilles, ainsi que la tarte aux pommes, légèrement saupoudrée de cannelle.








Le dimanche, encore une belle journée estivale - on reste autour de 30 degrés - nous emmène à Jian Shan, au milieu du Yangze. La aussi nous profitons de quelques rencontres passionnantes: accompagnés par l'accordéon ils me chantent l'Internationale, je leur chante "Aux Marches du Palais ", on esquisse quelques pas de valse...














Ĉi lastan sabaton, tri aŭdacaj amikoj konsentis hejme fronti al franca tagmanĝo. En la menuo: asparagoj kaj freŝa laktuko, burgnonja bovaĵo kun tranĉoj da grilita kaj ajlita pano, kaĉo de terpomoj, citronkremaĵo, pomtorto, kafo.

Interesan sperton ! Mi ne povos diri al vi ĉiujn grandajn aŭ etajn surprizojn - eĉ grimacojn - kiujn ni kreis per ĉi menuo...Asparagoj kuiritaj ! Kun majonezo ! Freŝa laktuko (ne kuirita) spicita de vinagro de Zhenjiang kaj de olivoleo ! kaĉo de terpomoj ! La citronkremaĵo (laŭ la recepto de Yolande) estigas unuecon de la papiloj, ankau ĉi-flanke de la planedo ! ankaŭ la pomtorto, leĝere parfumita de pulvorigita cinamo.







Dimanĉe, unu plia bela somera tago, ĉirkaŭ 30 gradoj, kondukas nin en Jiao Ŝan. Ankaŭ ĉi-tie ni ĝuas amikajn renkontojn...Akompanitaj de la akordiono, cxinoj kantas por mi "La Internacia Kanto", mi kantas por ili "Aux Marches du Palais", ni provas kelkajn valspasxojn...

mardi 7 octobre 2008

Vacances d'octobre...Oktobraj ferioj...
















A l'occasion de la fête nationale (1er octobre), presque tous les chinois ont eu droit à une semaine de congé. Repos bienvenu pour Xueqin...et pour moi. Quelques parents de ses élèves nous ont invités à une partie de campagne/barbecue dans les champs de thé tout proches de Zhenjiang. Belle journée de fin d'été ! Le lendemain, nous avons pris le bac pour Yangzhou, la ville jumelle de l'autre côté du Yangze, à laquelle on accède aussi par le 3ème plus grand pont suspendu du monde. Bien nous a pris d'en profiter: l'automne est arrivé brusquement, avec la pluie et des températures plus fraîches.












Okaze de la nacia festo (la 1an de oktobro), preskaux cxiuj cxinoj rajtis ferii dum unu semajno. Bonvena ripozo por Xueqin...kaj por mi. Iuj gepatroj de niaj gelernantoj invitis nin al ekskurso en kamparo kaj al tagmangxo per kradrostilo en tekampoj tutproksimaj al Zhenjiang. Felicxan finsomeran tagon ! En la posta tago, ni veturis per pramo al Yangzhou, gxemela urbo trans Yangzrivero, kiun oni atingas ankaux per la 3a plej granda pendponto en la tuta mondo. Ni bone faris profitinte cxion: auxtuno subite alvenis, kun pluvo kaj pli fresxaj temperaturoj.

mercredi 24 septembre 2008

Reprise des cours d'Espéranto à l'école Baotalu - Kursoj pri E° rekomencigxas en Baotalu lernejo






Hier, les cours d'Espéranto ont repris à l'école Baotalu. Cette année, 20 élèves de 7 ans seront confiés pour une heure par semaine à Xueqin et à moi même. Nous enseignerons ensemble, ce qui est mieux pour moi, qui n'ai pas encore assimilé le chinois.




Hieraux, la kursoj pri Esperanto reaktivigxis en lernejo Baotalu. Cxi jare, dudek sepjaraj gelernantoj estos konfidataj al Xueqin kaj al mi mem dum unu posemajna horo. Ni kune instruos. Tio pli bona por mi, kiu ankoraux ne asimilis la cxinan...










samedi 20 septembre 2008

Publicité pour un restaurant - Propagando por restoracio



Il y a une quinzaine de jours, Xueqin et moi avons été invités dans un beau restaurant au bord du Yangze, par l'intermédiare d'une copine espérantophone. Reçus comme des rois par le patron, nous avons eu droit aux petits plat dans les grands. En fait il s'agissait pour moi de vanter la qualité d'un beefstaek préparé à l'européenne. Heureusement, je n'ai pas eu à me forcer ni à mentir, le tout était excellent, et bien servi.
Nous sommes revenus deux jours plus tard, cette fois-ci devant la caméra d'une télévision locale...Re-beefsteak sauce au poivre...Re-service délicat...
Le reportage est apparu peu après, pas mal pour des acteurs débutants.
Nous y avons gagné deux repas gratuits, plus une carte de 1000 yuans, pour revenir déguster selon notre plaisir.
La vie d'ici me réserve décidément bien des surprises...
Sur les photos, vous pouvez voir la qualité du service, le patron du restaurant ainsi que le cuisinier et la directrice... la vue imprenable sur le Yangze...et Lilia, que certaine parmi vous ont rencontrée un jour pendant le Congrès de Pékin...
Antaux cxirkaux du semajnoj, Xueqin kaj mi invititis en belan restoracion cxe Jangzrivero, pere de esperantparolanta amikino. Akceptitaj de la estro kiel regxoj, ni ricevis cxion plej bonan. Fakte, mi devis propagandi la kvaliton de bifsteko preparita laux euxropa maniero. Felicxe, mi ne bezonis mensogi kaj fortigi min, cxio estis tre bone kaj elegante servita.
Ni revenis du tagojn poste, por refari la samon (mangxi bifstekon) antaux la kamerao de iu loka televido. Re-bifsteko kun pipera sauxco, re-delikata servomaniero...
La televidraporto aperis iom poste, ne tro malbona por komencantaj geaktoroj.
En tiu afero ni gajnis du senpagajn mangxojn, plus kreditkarton de 1000 juanoj por reveni laux nia placxo...
Evidente, la cxi tiea vivo preparas por mi agrablajn surprizajxojn...
Sur la fotoj, vi povos vidi la kvaliton de la servo, la estron de la restoracio, la kuiriston kaj la direktorinon... la neforgeseblan pejzagxon al Jangzrivero...kaj ankaux Lilian, kiun iuj el vi iam renkontis en Pekina UK.