mardi 9 juin 2009

Mon blog - Mia blogo

La fraîcheur de cette forêt locale française (forêt de Seillon à Bourg en Bresse) en cadeau pour vous tous, afin de me faire pardonner un si long silence...dont je ne suis pas en effet seul responsable...
Pendant tout le mois de mai, il m'a été impossible d'accéder à mon blog...mais j'ai retrouvé cette possibilité dès mon retour en France. Pendant que sur la planète entière, tous les pays en avaient gardé la possibilité...J'ai appris récemment qu'à l'occasion de l'anniversaire des évènements de Tian Nam Men, les services chinois de surveillance d'internet avaient augmenté le niveau de leurs filtres... L'ensemble du service de "blogspot" a peut-être été touché, c'est une hypothèse...partagée par un ami chinois.
J'espère pourtant que visiblement mon blog prône l'amitié entre les peuples chinois et français, chacun gardant ses propres opinions, sa propre histoire et ses propres valeurs... Je dis cela aux censeurs éventuels, et les renvoie à mon précédent article "A l'étranger..."
§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§

La freshecon de tiu loka franca arbaro (arbaro de Seillon en Bourg en Bresse) kiel donacon al vi chiuj, por pardonigi min pri tiom longa silento...Tamen ni ne komplete respondecas...
Dum la tuta monato majo, mi ne povis atingi mian blogon...sed mi retrovis chi eblecon tuj atinginte Francion... Dumtempe, oni gardis ghin en la tuta mondo...Mi jhus lernis, ke okaze de la datreveno de la eventoj de Tian Nam Men, la chinaj servoj pri retkontrolo pligrandigis la potencon de siaj filtroj... La tuta retejo "blogspot" eble estis koncernata, hipotezo partigita kun china amiko...
Tamen mi esperas, ke videble mia blogo publike laùdegas amikecon inter china kaj franca popoloj, respektante iliajn opiniojn, historiojn kaj valorojn...Mi diras tion al eventualaj kontrolistoj kaj resendas ilin al mia antaùa artikolo: "Eksterlanden..."

dimanche 26 avril 2009

Festival des Langues - Lingvafestivalo




Samedi dernier nous étions dans un grand lycée de Nankin, avec Xueqin, pour participer à un mini-festival de langues. A notre arrivée au lycée, un grand panneau électronique annonce les différents présentateurs.

Et dimanche, nous avons reçu un éminent espérantophone chinois avec nos petits élèves. Parmi les adultes, à ma gauche je vous présente Fan, le directeur de l'école, à la droite de Xueqin Wang Chong Fang, notre éminent voisin, qui vient de publier un dictionnaire chinois- espéranto, et au milieu, Laùlum, traducteur en espéranto d'oeuvres littéraires chinoises, membre de l'Académie de l'espéranto. Au milieu du premier rang des élèves, vous reconnaîtrez la petite Jeanne, dont je vous ai déjà parlé ici même.


- §§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§ -


Pasintsabate, kune kun Xueqin, ni partoprenis Lingvafestivaleton, en iu Nankina liceo. Je nia alveno al la liceo, granda elektronika panelo anoncas la diversajn prezentontojn.
Kaj dimanĉe, ni akceptis ĉinan esperantoparolanton kun niaj gelernantoj. Mi prezentas al vi Fan, la lernejestron, je mia maldekstro, Whang Chong Fang, nian eminentan najbaron, kiu ĵus publikigis ĉinan-esperantan vortaron, je la dekstro de Xuequin, kaj meze, Laùlum, tradukiston esperanten de ĉinaj literaturaj verkoj kaj akademianon de esperanto. Je la unua vico de gelernantoj, vi rekonos la knabinon Jeanne, pri kiu mi parolis al vi ĉi-tie mem.

jeudi 9 avril 2009

A l'étranger - Eksterlanden

"N'allez pas à l'étranger avec vos propres lois". J'ajouterais: "...avec vos propres idées, goûts, moeurs et coutumes". Ce sage conseil me revient en tête au moment où l'Occident s'apprête à fêter Pâques, et où, ici, je ne découvre aucun signe qui le mentionne, l'indique ou l'évoque.
Ces jours, pendant que le printemps, enfin, nous donne, avec parcimonie, ses tendres verts et ses fleurs, c'était la fête des morts qui animait les pensées. Rien que le nom de cette fête "Jour Clair" détonne dans mon esprit habitué à d'autres images automnales de Toussaint...
Xueqin et moi sommes allés visiter la tombe de son fils, lui apportant des pommes, des mangues, et des fleurs. Nous avons aussi fait brûler le traditionnel papier jaune et des monnaies factices. Pendant notre recueillement, le gardien du cimetière vient pour nettoyer la tombe et recevoir son billet annuel... Un couple vient chanter près de nous, pour recevoir, lui aussi ,quelques yuans. Un homme parcourt discrètement les allées, un sac à la main, et recueille sur les tombes ce qui peut être mangé...
Le gardien nous indique une tombe toute proche, où repose une jeune fille, qui s'est aussi donné la mort...Même âge, même destin choisi, même saut dans l'inconnu...
Joyeuses Pâques aux Occidentaux ! Bon "Jour Clair" aux Chinois !
- §§§§§§§§§§§§§§§§§§§§ -
"Ne iru eksterlanden kun viaj propraj leĝoj". Mi volonte aldonus:"...kun viaj propraj ideoj, moroj, kutimoj". Ĉi sagaca konsilo revenas al mia menso dum Okcidento pretiĝas celebri Paskon kaj ĉi-tie, kie neniu signo montriĝas por ĝin mencii, riveli aŭ elvoki .
Ĉi lastajn tagojn, kiam printempo, finfine, troŝpareme donas al ni siajn tenerajn verdojn kaj florojn, la festo de mortintoj estis en ĉies penso. La nura nomo de tiu festo: "Klara Tago", malharmonias kun mia kulturo alkutimiĝinta al aliaj aŭtunaj bildoj...
Xueqin kaj mi iris por viziti la tombon de ŝia filo, kunportante al li pomojn, mangojn kaj florojn. Ni ankaŭ bruligis la tradiciajn flavan paperon kaj falsajn monerojn. Dum nia trista meditado, la gardisto de la tombejo venis por purigi la tombon, kaj ricevi sian ĉiujaran monbileton. Iu paro alproksimiĝis al ni por kanti kaj ankaŭ ricevi kelkajn juanojn... Iu viro diskrete trairas tra la aleoj, kun sako enmane, por kolekti ĉion manĝeblan de sur la tomboj...
La gardisto montras al ni proksiman tombon, en kiu ripozas junulinon, kiu ankaŭ donis al si morton... Sama aĝo, sama elektita destino, sama salto en nekonatan mondon...
Feliĉan Paskon al ĉiuj Okcidentanoj ! Feliĉan Klaran Tagon al Ĉinoj !

dimanche 15 mars 2009

Quelques photos d'un beau voyage - Kelkaj fotoj de bela vojaĝo





































Pendant les deux jours de voyage vers le sud, on a trouvé quelques signes du printemps qui vient...doucement...doucement...
- §§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§§ -

Dum la du tagoj de nia suden vojaĝo, ni trovis kelkajn signojn de printempo, kiu venas...tiom malrapide...tiom malrapide...

jeudi 12 mars 2009

Le printemps tarde - Printempo malfruas










Ici comme en France, il me semble que le printemps tarde à venir... Pluie et neige empêchent l'éclosion de la végétation. Voyez sur la photo récente ci-dessus du Crêt de Chalam (Jura français), que nous sommes encore loin de grimper joyeusement au milieu des épilobes de l'été... Cependant, presqu'au même endroit, une primevère audacieuse s'est déjà frayé un chemin à travers la neige... Et à Zhenjiang, Xueqin, encore habillée d'hiver, a quand même trouvé un arbre en fleurs... Je sais que certains parmi vous ont déjà ramassé des jonquilles dans la plaine de l'Ain, mais je crains qu'à Vergongeat, il faille encore un moment pour cueillir les jonquilles et les perce-neige, qui cette année porteront bien leur nom... Pris d'impatience, nous partons ce soir pour deux jours plus au sud, vers un climat plus chaud, pour découvrir, à Wu Yuan, d'immenses champs de colza en fleurs...
(photos du Jura: Gilles Fontaine)
- §§§§§§§§§§§§§§§§§§§ -
Ĉi-tie kiel en Francio, ŝajnas al mi ke printempo malfruas... Pluvo kaj neĝo malhelpas ekkreskon de la vegetalaro. Vidu sur la ĵusa ĉisupra foto de la ĵurasa monto "Crêt de Chalam" , ke ni devas ankoraŭ multe atendi por ĝoje grimpi meze de someraj epilobioj...Dumtempe, preskaŭ samloke, aŭdaca primolo jam faris sian vojon tra la neĝo...Kaj en Zhenjiang, Xueqin, ankorau vintre vestita, tamen trovis ekfloriĝantan arbon...Mi scias, ke iuj el vi jam kolektis jonkvilojn en ebeno de la rivero Ain, sed mi timas ke en Vergongeat necesos multe da plia tempo por kolekti neĝborulojn - kiuj ĉi-jare taŭge nomiĝos - kaj jonkvilojn. Perdinte paciencon, ni ekveturos suden ĉi-vespere por dutaga vojaĝo, al pli varma klimato. Ni malkovros, en Wu Yuan, grandegajn floriĝantajn kolzkampojn...
(fotoj de Ĵuraso: Gilles Fontaine)

vendredi 20 février 2009

La Légende de la Dame Blanche - La Legendo de la Blanka Sinjorino


























Je vous avais parlé déjà fin 2007, de cette légende qui court le long du Yangze, que tous les chinois connaissent, et qui a inspiré nombre d'oeuvres littéraires et musicales. Hier soir, nous avons revu une comédie musicale sur ce thème au théâtre de Zhenjiang. Par ces quelques photos, je voudrais vous communiquer un peu du plaisir que nous avons éprouvé... Dommage que le théâtre n'était pas chauffé...
Sur ce site chinois vous pourrez trouver encore plus de belles photos par un professionnel...-
§§§§§§§§§§§§§§§§§§§-
Mi jam parolis al vi je la fino de 2007 pri tiu legendo kiu preterpasas Jangz'riveron, konatan de ĉiuj ĉinoj, kaj kiu inspiris multe da literaturaj kaj muzikaj verkoj. Hieraŭ vespere ni revidis ĉi-teman muzikan komedion en la teatrejo de Zhenjiang. Per ĉi kelkaj fotoj, mi ŝatus transsendi al vi iom da plezuro sentita de ni...Domaĝe, ke oni forgesis hejti la teatrejon...
Ĉe la jena retejo, vi povos ankoraŭ trovi pli da belaj fotoj, faritaj de fotiisto...









lundi 16 février 2009

La petite Ran - La knabineto Ran

















La petite Ran (prononcez Jeanne) est chez nous depuis ce soir. Agée de 8 ans, élève de la classe de Xueqin et d'espéranto, elle va rester chez nous quelques jours, le temps que ses parents la récupèrent. Ils ont du faire un déplacement familial d'urgence dans le nord de la Chine et Xueqin s'est naturellement proposée pour l'accueillir. Ne me demandez pas s'il s'agit d'une affaire coutumière dans ce pays, ou si c'est le caractère naturel de Xueqin qui a joué pour cet évènement, inimaginable chez nous...Je n'en sais rien, et m'interroge sur la confiance des parents, sur le fait qu'un tel accueil soit possible ici... Bref, je me promène avec mon appareil photo, tant elle est jolie, la petite Ran, que j'ai déjà baptisée "Jeanne"...
-§§§§§§§§§§§§-
La knabineto Ran (prononcu Ĵan') venis en nian hejmon ĉi-vespere. Okjaraĝa, lernantino en la klaso de Xueqin kaj de esperanto, ŝi restos dum kelkaj tagoj, dum ŝiaj gepatroj malĉeestos. Ili devis urĝe foriri pro familiaj kialoj en la nordan Ĉinion, kaj Xueqin nature proponis sin por gastigi. Ne demandu min, ĉu temas pri kutimo en tiu ĉi lando, aŭ ĉu la natura karaktero de Xueqin kreis tiun eventon, ĉe ni ne imageblan...Mi ne scias, kaj demandas min pri la fido de gepatroj, pri la fakto ke tia akcepto ĉi-tie eblas... Mallongige, mi promenas kun la fotilo...Tiom belas la knabineto Ran, kiun mi jam nomis per la franca antaŭnomo "Jeanne"

samedi 7 février 2009

Fête des Lampions - Festo de Lanternoj















































Hier soir, sortie en ville, pour regarder les lumières de Zhenjiang, et le regard des enfants portant, poussant, tirant leur "lanterne"... ça me rappelle nos "8 décembre", dans la région lyonnaise... Même Zidane a tenu à participer...
-§§§§§§§§§§§§§-
Hieraŭ vespere, promenado en la urbo por ĝuobservi la lumojn de Zhenjiang, kaj la rigardon de infanoj portantaj, puŝantaj, tirantaj siajn lanternojn... Tio rememoras al mi niajn "8ajn de decembro", en la liona regiono... Eĉ Zidane ĉeestas...

mercredi 4 février 2009

La fête des Lampions approche... Alproksimiĝas la festo de Lanternoj



































A peine éteint le bruit des pétards et autres feux d'artifice, dont mes voisins ne se sont pas privés pendant toute la période des fêtes du Nouvel An, que déjà se profile une autre fête, presqu'aussi importante, si j'en juge d'après l'apparition de longues guirlandes de lanternes le long des rues... Regard illuminé des enfants, et des adultes restés enfants, vers ces lampions magiques multicolores...
La fête des Lanternes marquera la fin des visites aux parents et amis, qui sont une des principales activités des chinois pendant le Nouvel An. J'adore les voir porter de magnifiques coffrets de gâteaux, douceurs, fruits frais et fruits secs, dont l'emballage m'apparaît plus beau que le contenu... A l'arrivée, ils posent discrètement les paquets dans un coin de la maison...A peine regardés ceux-ci reserviront pour d'autres parents ou amis...Le résultat est une grande chaîne de cadeaux...Il peut même arriver qu'un cadeau revienne à son point de départ...Amusant, n'est-ce pas ?

Le papa de Xueqin, après une convalescence chez nous, qui lui a rendu appétit et vitalité, est retourné chez lui. Amateur de plantes d'appartement, il nous a laissé cet épiphylium qui vient juste de fleurir...

-§§§§§§§§§§§§-

Apenaŭ malaperis la bruo de petardoj kaj aliaj piroteknikaĵoj, je kiuj miaj najbaroj ne seniĝis dum la periodo de novjaraj festoj, ke jam profiliĝas alia festo, preskaŭ samgrava, se mi taksas laŭ apero de longaj girlandoj da lanternoj surstrate...Lumigita rigardo de infanoj, kaj de plenkreskuloj restintaj infanoj, al ĉi multkoloraj magiaj lanternoj...!!
La festo de Lanternoj signifos la finon de la vizitoj al familianoj kaj amikoj, kiuj estas unuj el la plej gravaj ĉinaj agadoj dum la printempa festo. Mi ŝatas rigardi ilin porti tre belajn pakaĵojn, kies aspekto pli belvaloras ol enhavo. Atinginte, ili diskrete demetas la pakaĵojn en iun angulon de la hejmo... Apenaŭ rigardite, la donacoj estos denove uzataj kiel donacoj...Le rezulto estas granda cxeno de donacoj...Eĉ okazis, ke iu pakaĵo revenis al sia unua uzinto... Amuza, cxu ne ?
La patro de Xueqin, post sia konvalesko en nia hejmo, kiu redonis al li apetiton kaj vivforton, rehejmeniris...Amatoro de hejmplantoj, li lasis al ni tiun epitelion, kiu ĵus floriĝis...



samedi 24 janvier 2009

Retour à Zhenjiang - Reveno al Zhenjiang































Rebonjour à tous et "bonne année", ou "xin nian hao", que vous suiviez le calendrier occidental ou chinois. Me voici revenu à Zhenjiang, après un voyage long, mais sans encombres.
La principale nouvelle à mon arrivée a été l'opération et l'hospitalisation du père de Xueqin, à qui on a du enlever un morceau de l'intestin. Le grand hôpital de 20 étages se dresse non loin de chez nous, et j'ai eu tout loisir pendant 10 jours d'observer les moeurs locales dans de telles occasions.

Le plus grand sujet d'étonnement est l'absence de service d'hébergement: pas d'aide soignants, le malade reçoit des soins médicaux, point. C'est donc la famille ou l'entourage, qui se charge d'apporter les repas, qui assiste le malade jour et nuit, pour se lever, faire sa toilette, laver son linge. Je demande à Xueqin ce qui arriverait si un malade hospitalisé n'avait pas de famille ni d'amis. Sa réponse est simple: ça n'est pas possible. Je sais ce qu'elle veut dire: les liens sociaux sont si étroits qu'il se trouve toujours une solution, collègue, voisin, famille lointaine prête à embaucher une assistante. N'en dites rien à Sarkozy...

L'hospitalisation a coûté 17000 yuans (2000 euros environ), dont la moitié environ à charge du patient, le reste payé par une assurance personnelle...et par des dons de la famille. La pension de mon beau-père s'élève à 2300 yuans (280€) , et celle de ma belle-mère à 3100 yuans (360€)

Je vous joins quelques photos: les cierges de Fourvière et ceux de Qi Xia, le Bouddha de Long Shan Si et la crèche baroque (mexicaine) de Fourvière, la grande roue de la place Bellecour à Lyon ou celle de la place de Jaude à Clermont-Ferrand...Le lien entre tout ça ?

Resaluton al ĉiuj kaj bonan jaron, aŭ xin nian hao, ĉu vi sekvas la okcidentan kalendaron ĉu la ĉinan. Jen mi revenis al Zhenjiang post longa sed senproblema
vojaĝo.
La ĉefa novaĵo post mia reiro estis la operacio kaj enhospitaliĝo de mia bopatro, al kiu oni detranĉis parteton de intesto. La granda dudeketaĝa hospitalo stariĝas nelonge de nia hejmo, kaj mi havis dektagan okazon observi lokajn morojn en tiaj cirkonstancoj.
Mia plej granda temo de surprizo kuŝas en la fakto, ke ekzistas neniu gastigadservo. La patiento ricevas kuracojn, punkto. Do la familio au ĉirkaŭuloj
sin ŝarĝas kunporti manĝaĵojn, helpas tagnokte la malsanulon por ellitiĝi, tualeti, lavi vestaĵojn. Mi demandis al Xueqin, kio okazus, se enhospitaliĝinta patiento ne havus familianojn kaj amikojn. Ŝia respondo simplas: ne eblas. Mi scias, kion ŝi signifas: la sociaj ligoj estas tiom densaj, ke ĉiam ekzistas solvo: kolego, najbaro, malproksima familiano...eĉ dungante serviston... Nenion diru al Sarkozy...
La enhospitaliĝo kostis 17000 juanojn (ĉikaŭe de 2000€), kies duono je lia ŝarĝo kaj la cetero de memvola asekuro...kaj de parencaj donacoj. La du pensioj de miaj gebopatroj atingas 600€ pomonate.
Mi aldonas kelkajn fotojn: la kandeloj de Fourvière kaj tiuj de Qi Xia, la Buddho de Long Ŝan Si, kaj la baroka meksikana Kripo de Fourvière, la granda radludo de la liona placo Bellecour kaj tiu de la placo de Jaude en Clermont-Ferrand... Ĉu ligo inter ĉio ĉi ?